Σύνδεση / Πληροφορίες
TwitterRssFacebook
Πλοήγηση

Συνήθεις τραυματισμοί δρομέων μεγάλων αποστάσεων

| 5 Μαρ 2016 | κατηγορία: Fitness | Χωρίς Σχόλια

tou1

Οι τραυματισμοί των δρομέων συμβαίνουν συνήθως όταν υπερβαίνουμε τα όρια μας  στην προπόνηση και δεν σεβόμαστε την αποκατάσταση του οργανισμού μας. Πολλές φορές ίσως φταίει η τεχνική του τρέξιμου, τα παπούτσια που φοράμε και η μυϊκή αδυναμία. Το σίγουρο είναι ότι οι περισσότεροι τραυματισμοί μπορούν να αποφευχθούν, αλλά και να αντιμετωπισθούν. Σε κάθε περίπτωση συστήνεται ιατρική διάγνωση και παρακολούθηση, ενώ τις περισσότερες φορές για να γίνει σωστή αποκατάσταση του τραυματισμού συνιστάται κατάλληλη φυσικοθεραπεία και η σύσταση ειδικού προγράμματος διατάσεων και ενδυνάμωσης.

tou2

  1. Ο πόνος στο γόνατο γνωστό ως ‘Runners knee’ αποτελεί τραυματισμό από σύνδρομο υπερπροπόνησης. Τα χιλιάδες βήματα με την προπόνηση αντοχής δημιουργούν αθροιστικά πιέσεις τόσο στον χόνδρο της επιγονατίδας όσο και στον επιγονατιδικό τένοντα καταλήγοντας σε φλεγμονή. Υπάρχει πόνος γύρω από την περιοχή της επιγονατίδας κατά τη διάρκεια του τρέξιμου, και ειδικά όταν ανεβαίνουμε σκαλιά, όταν κάνουμε ημικαθίσματα, όταν καθόμαστε με το γόνατο λυγισμένο για πολύ ώρα. Συστήνεται ξεκούραση και ειδική ενδυνάμωση, πρώτα ισομετρικά και σταδιακά ισοτονικά και πλειομετρικά.
  2. tou3Κάταγμα κόπωσης. Αποτελεί εκφύλιση του οστού λόγω υπέρχρησης ο οποίος προκαλεί έντονο πόνο στην περιοχή τραυματισμού. Συνήθως επηρεάζει τους δρομείς όταν κάνουν έντονη προπόνηση χωρίς την κατάλληλη αποκατάσταση και με συχνές αλλαγές στην ένταση της προπόνησης και της σκληρότητας της επιφάνειας που τρέχουν. Εμφανίζεται στην κνήμη, στην περόνη και τα μετατάρσια. Ο πόνος γίνεται χειρότερος κατά το τρέξιμο, ενώ καλυτερεύει με την ξεκούραση. Συστήνεται ξεκούραση, ενώ η επανένταξη στις προπονήσεις πρέπει να γίνει με σταδιακή αύξηση του όγκου προπόνησης, αλλά και της έντασης, καθώς και με αποφυγή σκληρής επιφάνειας.
  3. Η περιοστίτιδα κνήμης ή σύνδρομο επώδυνης κνήμης εμφανίζεται με πόνο στους πρόσθιους κνημιαίους, στην μπροστινή-έσω πλευρά κατά μήκος της κνήμης, ενώ η διάγνωση γίνεται με ψηλάφηση. Το σύνδρομο επώδυνης κνήμης εμφανίζεται όταν η προπόνηση γίνεται σε σκληρή επιφάνεια, όταν χρησιμοποιούμε ακατάλληλα παπούτσια και όταν αυξάνεται είτε η ένταση, είτε ο όγκος της προπόνησης πολύ γρήγορα. Συστήνεται παγοθεραπεία τις 2-5 πρώτες μέρες, πλήρης ξεκούραση κάποιων εβδομάδων, επανένταξη στην προπόνηση με μείωση της προπονητικής έντασης ή του όγκου προπόνησης και διατάσεις γαστροκνημίου και υποκνημιδίου.
  4. Η τενοντίτιδα αχίλλειου αποτελεί φλεγμονή του αχίλλειου τένοντα και εκδηλώνεται με αίσθημα πόνου στον τένοντα. Ο πόνος παρατηρείται συνήθως όταν αρχίσει να τρέχει, γίνεται εντονότερος κατά τη διάρκεια και συνεχίζει να πονάει μετά τη λήξη της προπόνησης. Ο πόνος επίσης μπορεί να εμφανίζεται το πρωί, αλλά καταπραΰνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τη φλεγμονή αυτή μπορεί να την προκαλέσει η αύξηση της απόστασης στο τρέξιμο και γενικότερα η αύξηση του όγκου προπόνησης, είτε ένας ανελαστικός γαστροκνήμιος. Για να θεραπευθεί προτείνεται ξεκούραση, παγοθεραπεία και διάταση του γαστροκνημίου και του υποκνημιδίου.
  5. tou4Η μυϊκή θλάση, είναι το μυϊκό τράβηγμα και η δημιουργία οιδήματος στην περιοχή (θλάση πρώτου βαθμού), ή η ρήξη των μυϊκών ινών, είτε μερική (θλάση δευτέρου βαθμού), είτε ολική (θλάση τρίτου βαθμού). Το μυϊκό τράβηγμα ή η μυϊκή θλάση προκαλείται συνήθως από την έντονη και απότομη μυϊκή διάταση, συνήθως σε μύες μεγάλου μήκους όπως ο δικέφαλος μηριαίος ή ο γαστροκνήμιος. Προτείνεται ξεκούραση, αποχή από την αθλητική μας δραστηριότητα μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Τις πρώτες μέρες θα βοηθήσει η παγοθεραπεία και η ανύψωση του μέλους για να υποχωρήσει η φλεγμονή και ο πόνος. Συνιστάται φυσικοθεραπεία για την αποσυμφόρηση της περιοχής με τεχνικές λεμφικής παροχέτευσης. Μετά τις 48 ώρες συνιστάται κινητοποίηση, ήπια διάταση και ενδυνάμωση ισομετρικά στην αρχή και σταδιακά πλειομετρικά.
  6. Διάστρεμμα ποδοκνημικής. Προκαλείται από ατυχές ‘γύρισμα’ της ποδοκνημικής και επηρεάζει και τραυματίζει συνδέσμους της ποδοκνημικής. Το πρώτο 48ώρο συστήνεται ξεκούραση, παγοθεραπεία και η ανύψωση του μέλους για να υποχωρήσει η φλεγμονή και ο πόνος. Συνιστάται φυσικοθεραπεία για την ανάταξη και σταθεροποίηση της περιοχής. Μετά τις 48 ώρες μπορούμε να ξεκινήσουμε κινητοποίηση, ήπια διάταση γαστροκνημίου, ενδυνάμωση με λάστιχα, καθώς και τη διατήρηση της ιδιοδεκτικότητας.
  7. tou5Απονευρωσίτιδα αποτελεί φλεγμονή της πελματιαίας περιτονίας (plantar fascia) και είναι μια από τις κυριότερες αιτίες πόνου στην πτέρνα και την καμάρα. Δρομείς με μεγάλη καμάρα ή αντίθετα με πλατυποδία και μη ελαστικούς γαστροκνήμιους μπορεί να είναι πιο επιρρεπείς στον τραυματισμό αυτόν. Εμφανίζεται συνήθως έπειτα από έντονη καταπόνηση ή χρόνια υπερποπόνηση, και μετά από πολύωρη ορθοστασία με χρήση παπουτσιών που δεν υποστηρίζουν την ποδική καμάρα. Το πρωί στα πρώτα βήματα ο πόνος είναι έντονος με δυσκολία να πατηθεί το πόδι στο έδαφος, κατά τη διάρκεια της ημέρας όμως ο πόνος υποχωρεί. Αν ενώ πονάει συνεχίσουμε τις δραστηριότητες μας ο πόνος σταδιακά θα χειροτερεύει με αποτέλεσμα να καταλήξει σε χρόνιο πρόβλημα. Προτείνεται ξεκούραση, αποχή από την αθλητική μας δραστηριότητα μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα, καθώς διάταση γαστροκνημίου και υποκνημίδιου μυός και καμάρας. Τις πρώτες μέρες θα βοηθήσει η παγοθεραπεία για να υποχωρήσει η φλεγμονή και ο πόνος. Συνιστάται φυσικοθεραπεία για την εκτέλεση τεχνικών διάτασης και κινησιοθεραπείας.
  8. tou6Σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας (IT band), είναι ένα σύνδρομο υπέρχρησης και υπερπροπόνησης, ειδικά σε ανώμαλο έδαφος. Η λαγονοκνημιαία ταινία είναι στοιβάδα συνδετικού ιστού που ξεκινάει από το λαγόνιο και καταλήγει στην εξωτερική πλευρά της κνήμης. Αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα μείωσης της ελαστικότητας της λαγονοκνημιαίας ταινίας και μη ελαστικών μυών του ισχίου. Προτείνεται ξεκούραση, καλή προθέρμανση πριν την προπόνηση, διάταση της λαγοκνημιαίας ταινίας, αλλά και των μυών του ισχίου και παγοθεραπεία μετά την προπόνηση.

Οι τραυματισμοί των δρομέων συμβαίνουν συνήθως όταν υπερβαίνουμε τα όρια στην προπόνηση και όταν δεν ακολουθούμε μια ρουτίνα προθέρμανσης, διατάσεων και αποθεραπείας. Πρέπει να μάθουμε να ακούμε το σώμα μας και να καταλαβαίνουμε όλα τα προειδοποιητικά σημάδια που μας στέλνει. Να συμπληρώνουμε το πρόγραμμα μας με ένα πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης και να φοράμε τα κατάλληλα ρούχα και παπούτσια. Η επανένταξη στην προπόνηση ίσως καθυστερήσει, αλλά θα αξίζει τον κόπο για να μην υποτροπιάσει  η πάσχουσα περιοχή.

Tip Σε περίπτωση μυοσκελετικής ενόχλησης ή τραυματισμού συστήνεται εξέταση από ορθοπαιδικό ή αθλητίατρο για να τεθεί η σωστή διάγνωση και να μας παραπέμψει στην κατάλληλη θεραπεία. Συνήθως παράλληλα με τη θεραπεία προτείνεται και ειδικό ασκησιολόγιο αποκατάστασης με ειδικές διατάσεις, κινητοποίηση και ενδυνάμωση. Οι ασκήσεις δεν πρέπει ποτέ να ξεπερνούν τα όρια του πόνου, ενώ οι αντιστάσεις αυξάνονται προοδευτικά. Είναι δύσκολο να γίνει ακριβής πρόβλεψη για τον χρόνο επανόδου και το κάθε περιστατικό θα πρέπει να εκτιμάται ανεξάρτητα.

Άννα-Μαρία Τουβρά, Εργοφυσιολόγος PhD, MSc

Επιστροφή

Κοινοποιήστε αυτή την ανάρτηση:
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pageEmail this to someone

Σχολιάστε

Εάν δεν θέλετε να εγγραφείτε στο PTblog, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε το λογαριασμό σας σε μία από τις παρακάτω υπηρεσίες: